سلام به همه ی گیمر ها و کسانی که بازی نمی کنند اما بازی کن را ........ . دوست دارند .
بنابر پیشبینی برخی دوستان : ما بعد از ازدواج خیلی سرمون شلوغ شد و به این وبلاگ بیچاره نرسیدیم . لذا از این به بعد بعرض خیل عظیم مشتاقان می رسانیم منتظر نقدهای جدید بازی ها باشید
|+| نوشته شده توسط
محسن بشیان در پنجشنبه دوم تیر 1390
|
سياسي بازي يا بازي سياسي
در اينجا اين نكته پيش مي آيد كه آمريكا با چه ظرافتي سعي در نهادينه نمودن اقدامات سلطه جويانه و تروريستي خود دارد و افكار جوانان را چطور با خود همراه مي نمايد . وقتي شما در ابتداي بازي (درنسخه ي چهارم) شاهد اسير شدن خودتان در عراق هستيد و طبق روال بازيهاي اين سبك منتظر اين هستيد كه يك گروه دلتا بيايند و شما را درست در لحظه ي آخر نجات دهند (مانند ابتداي نسخه ي پنجم) ولي اين اتفاق نمي افتد و شما در همان ابتدا كشته مي شويد . و با كاراكتري جديد بايد دنبال انتقام گيري باشيد . اين امر كه در عراق اتفاق مي افتد نه تنها يك ساختار شكني در این گونه بازیهاست(زیرا شما در سایر بازیها اگر بمیرید کارکتر از بین نمیرود و دوباره مرحله را آغاز میکنید) بلكه به مخاطب اوج خشونت دشمن را القا مي نمايد و شما به خود اجازه هر كاري را مي دهيد حتي كشتن مردم عادی و شبه نظاميان . شما وقتي كشور هاي مختلف را به دنبال زاخائف و همراهانش مي گرديد از يمن گرفته تا افغانستان و عراق و ساير كشورها ، همه جا را ويران مي كنيد و همه ي اينها توجيهاتي دارد كه قبلا در شما نهادينه شده است :
